flexibiliteit in crisistijd

Flexibiliteit in crisistijd

Toen ik op 12 maart mijn pand verliet, had ik geen flauw idee dat dit mogelijk voor lange tijd de laatste keer zou zijn dat ik daar les zou geven of een sessie zou houden. We zijn allemaal behoorlijk geschrokken van de snelheid waarmee het coronavirus plotseling om zich heen greep. Wat eerst een ver-van-ons-bed-show leek, heeft nu heel Nederland platgelegd, met het dwingende advies: Blijf zoveel mogelijk thuis!

Dit advies om thuis te blijven betekent voor velen een drastische verandering in hun levensstijl, en dat geldt ook voor mij. Niet meer naar het werk (dus geen sociaal contact met collega’s), niet meer naar de sportschool, niet meer gezellig afspreken met vrienden en een drankje doen in de (koffie)bar om de hoek, geen impulsieve beslissingen meer om een film te gaan kijken.

Hoe naar de crisis situatie er ook uitziet, het heeft weinig zin om je er druk over te maken. Het enige wat je kunt doen is er het beste van maken. En ergens merk ik dat het verkleinen van mijn wereld mij redelijk goed af gaat. Naast het werk in het pand van de Academy, is het kantoor van mijn bedrijf namelijk aan huis gevestigd. Hierdoor werkte ik al veel thuis. Als hoog sensitief persoon voelt de wereld vaak overweldigend en raak ik snel overprikkeld, met als gevolg vermoeidheid en hoofdpijn.

Naast het missen van de kinderen die nu ook op afstand blijven, haalt het cocoonen de druk van het sociale leven even weg en dat geeft mij lucht. Ik moet bekennen: “Ik ben niet altijd even dol op verjaardagen, opgelegde afspraken en kletspraatjes, noem het verplichte nummers”. Ze kosten mij bakken energie en ik word er doodmoe van. De crisis haalt deze verplichtingen weg en dat is fijn. Zodra het normale leven weer van start gaat, hoop ik dat iedereen om mij heen dit begrijpt, zodat ik met meer liefde en gemak kan afzeggen!

Flexibileit in crisistijd

De crisis daagt ons uit tot flexibiliteit en creativiteit, we geven nu onze lessen via Zoom, nemen modules op video op en maken zo behoorlijk wat uren. Het is mooi dat we nu bereiken wat altijd al een goed idee leek voor de toekomst, en nu gebeurt het in een versneld tempo via de digitale snelweg. We creëren meer en meer de mogelijkheid dat iedereen online vanaf elke locatie kan deelnemen aan de lesdagen die we aanbieden, hoe prachtig is dat!

We mogen onszelf echt afvragen wat belangrijk is in ons leven, waar we naartoe willen en op welke manier dit goed is voor ons binnen onze omgeving, en vooral: draagt het bij aan het grotere geheel van wat ik doe? Mijn persoonlijke inzicht bevestigt wat ik ergens al wist!

Waar het werkelijk om gaat, is het waarderen van wat ‘moeder natuur’ ons schenkt. We leren weer wat gelijkheid is. Niemand kan zich immers tegen het virus verweren, of je nu blank, zwart, arm, rijk, gelovig of atheïst bent. Dat schept een band en hopelijk maakt het ons ook bescheiden.