Mijn kleinzoon was hier. Ik had hem opgehaald uit school, een drukke dag waarin ik hem even tussendoor meenam, terwijl mijn hoofd nog gevuld was met alles wat er speelde. Hij stapte licht en nieuwsgierig mijn praktijkruimte binnen. Zoals altijd genoot hij van het rondkijken, het openen van olieflesjes, het voelen aan edelstenen en deze keer ook van het ontdekken van de emotiekaarten.
Hij pakte een kaart en daarop stond: te veel. Ik keek hem aan en vroeg zacht of hij zich misschien een beetje vol voelde na een lange schooldag. Hij schudde zijn hoofd. De kaart was voor oma. In dat kleine, eenvoudige moment werd iets zichtbaar wat ik zelf nog niet had uitgesproken. Mijn dag was vol, veel, te veel. Mijn hoofd was vol en mijn lichaam droeg de drukte nog met zich mee. Doordat hij het benoemde zonder woorden, kon ik het erkennen in plaats van eroverheen te bewegen.
Ik vertelde hem dat het klopte en dat ik inderdaad vol was. Tegelijk gaf ik hem de geruststelling dat hij dat bij mij mocht laten, omdat ik groot ben en kan dragen wat van mij is. Daarmee gebeurde er iets wezenlijks. De verantwoordelijkheid bleef op de juiste plek en hij hoefde niets over te nemen. Wat van mij is, blijft bij mij en wat van hem is, mag bij hem blijven.
De ordening herstellen
Binnen systemisch werk zien we vaak dat kinderen feilloos aanvoelen wat er in het systeem speelt. Ze nemen waar zonder analyse, zonder oordeel en zonder de behoefte om het op te lossen. Wanneer een volwassene niet erkent wat een kind waarneemt, kan een kind uit liefde en loyaliteit onbewust gaan dragen wat niet van hem is. Op het moment dat de volwassene het terugneemt, ontstaat er ontspanning en kan het kind weer volledig kind zijn. Dat was ook hier voelbaar. Zodra ik mijn eigen gevoel erkende, verzachtte er iets in hem.
Na dit moment wilde hij kaarten trekken voor zijn vader, moeder en zusjes. Vanuit zijn beleving kwam er verrassend veel informatie naar voren. Geen analyse en geen zwaarte, alleen pure waarneming. Later heb ik dit voorzichtig teruggekoppeld aan mijn dochter en haar gezin als een liefdevolle spiegel, niet als waarheid, maar als waardevolle informatie uit het veld.
De eenvoud van wat werkt
De kracht van werken met emotiekaarten in een systemische context zit in de eenvoud. Ze maken onzichtbare dynamieken zichtbaar, geven woorden aan wat gevoeld wordt en openen een gesprek zonder dat het zwaar hoeft te worden. Tegelijk bevestigen ze de zuivere waarneming van een kind en geven ze volwassenen de kans om verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen binnenwereld.
Wat er die middag gebeurde, was eigenlijk heel eenvoudig. Er werd een kaart getrokken, de waarneming werd serieus genomen, de verantwoordelijkheid bleef op de juiste plek en alles wat er was, mocht er zijn. Juist in die eenvoud ontstaat rust en kan de ordening zich herstellen.
Kinderen willen niet oplossen en ze willen niet dragen wat niet van hen is. Ze verlangen er vooral naar gezien te worden in wat ze waarnemen. Wanneer dit gebeurt, ontstaat er vaak vanzelf meer zachtheid, ontspanning en ruimte binnen het systeem.
Wil je deze kaarten ontvangen?
Klik hier en bestel de kaarten.
Bij de kaarten ontvang je ook een uitgebreide toelichting over hoe je de emotieregulatiekaarten kunt inzetten.
